به جای یکبار، چند بار تو کنکور قبول شد. ولی رشته ها، مورد علاقه اش نبودند (در آن سالها انتخاب رشته کنکور مانند اکنون نبوده و محدودیت بسیاری برای انتخاب رشته مورد علاقه وجود داشت) تا اینکه توی رشته ی پزشکی دانشگاه شیراز، با رتبه ی چهار قبول شد. قرار بود بره، ولی چون پدرش رو به سقز تبعید کرده بودن، دودل شده بود. می گفت:" می خوام مغازه کتابفروشی بابا رو حفظ کنم؛ اینجا سنگر مبارزه است". آخرش هم وقتی من و پدرش سقز بودیم؛ تلگراف زد و خبر داد که انصراف داده. ما هم با اینکه نگران ادامه تحصیلش بودیم ولی چیزی بهش نگفتیم؛ چون همیشه عاقلانه و با اخلاص تصمیم می گرفت و می دونستیم که تحصیل رو رها نخواهد کرد. بعد از اون هم هیچ وقت از فکر ادامه ی تحصیل بیرون نیومد. ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ شهید مهدی زین الدین