حضرت صاحب سلام. جشنهای شعبانیهمان هم تمام شد. امروز باید ریسهها را وا کنیم و پرچمهای رنگی «یا زهراء» و «یا حسین» را که از سومشعبان برافراشته بودیم و تا دیروز بودند تا نشان دلخوشی و روزهای سرورمان باشند. حالا که دیگر ریسهای نیست و نقل و شربت و پرچمی، بگو دلمان را به چه خوش کنیم و زنگار نبودنت به کدام زمزم بشوئیم که صافی شود و برق بیفتد که فردا روز که آمدی، برق نگاهت را بشناسد، جذب کند و انعکاسش دهد؟ اصلن، بگو ندیدنت را چه کنیم و چشمهائی را که یتیم ِ ندیدنت شدهاند؟
1391/04/17 - 18:52 در
ظهور