در گفت وگو با بهمن فرزانه عليه گابريل گارسيا ماركز //متن کامل در وبلاگ یک فنجان کتاب گرم

اين حرفش جالب بود:
""من به شخصه نه هيچ نقدي به ماركز وارد نمي دانم چرا حتما مي خواهيد انتقادي از يكي پيدا كنيد ؟ اين‌ها مرض همه‌ي مردم دنيا است كه هميشه مي‌خواهند به نوعي از يك كسي انتقاد كنند و نمي‌دانند چي كار كنند كه يك چيزي را خلق كنند و از خودشان يك چيزي را در بياورند....//"

اما خودش هم نفهميده چي گفته:
"ماركز هم گاهي وقت‌ها خيلي خوب نيست مي‌دانيد اين دليل نشد ، هنگامي كه يك نويسنده يك يا چند اثرش خوب است بقيه‌اش هم خوب باشد اصلا دليل نمي‌شود.

- كدام آثار ماركز را بد مي‌دانيد ؟

«خزان خودكامه»كتاب خوبي نيست ، ماركز آن كتاب را بعد از «صد سال تنهايي» نوشته است و نمي دانسته با آن چه كار كند ، در نتيجه نوعي كتاب را نوشته است كه پارگراف نداشته باشد اين كتاب براي خواننده مشكل است و طبعا كتابي نبود كه خيلي موفقيت‌آميز باشد.""



اين هم كه ديگه خيلي بي خوده به نظر من:
""آن بقيه خيلي چيزي ندارند و به نظر من نويسندگان آمريكاي لاتين از صدقه سر ماركز معروف شدند حتا ماريا بارگاس يوسا كه نمي دانم چرا امسال نوبل را به او دادند حتي او هم تصدق سر ماركز بود كه معروف شد اما خوب كه نگاه مي‌كني مي‌بيني هيچ كدام خيلي خوب نيستند.""