آری به خدا منصور ارضی مرد راه است او عمار سید علی است اصلا چون او عمار و ابوذر و سلمان و مقداد سید علی است. ما انقدر اورا دوست داریم سلم لمن سالکم ولی حرف در این مقال چیزی دیگری است. تعبد سرفرود آوردن حین حضور به وعده یار شیرینی ای رو دارد که به واقع باید: آتش عشق دل رو روشن کرده باشه تا حلاوتش دیگر از دل نرود. و این تجلی غیر از در خانه امام حسین (ع) هیج جای دیکه تلالو نمیکند تا انسان مصداق بیان ( کن و شروع فیکون باشدد) به قدر ظرفییتش. یک روز آقامون حجه ابن الحسن عج ظهورمیکند و مارو به کربلا صعود میدهد. منبری بگذارند از نور صلا بزنند گریه کن ها با روضه خوان شان حاج منصور مشرف شوند به صحن ارباب (ع) تا امام زمان (عج) رو یاری کنند. که همون مثال زهرایی بروز میکند که امام رضا (ع) فرمود هرکه میخواهد به مادر ما صله بدهد برای حسین (ع) گریه کند. و اون روز صله و کمک ما به آقامون اشک برای جد غریبش باشد انشاءالله که جمعه ای فریاد میزند ای اهل عالم من پسر آن آقایی هستم که بالب تشنه کشتنش وناله ای قریب برای غریب ازنای حاجی با نفسی عجیب