من هیچوقت عوض نمیشم... اگه از من خوشت نمیاد یا تو عوض شو... و یا برو...

روی یه سری از قواعد همیشه موندگارم...اگه بخوام اونا رو عوض کنم اون باید بترسه... باید بترسه که ممکنه روزی هم اون رو عوض کنم...

اونم عوض می کنی..راحت...بی اینکه بفهمین- هیچکدومتون

نه. هیچوقت ، هیچکس، هیچ جا، امکانش وجود نداره که اون از زندگی من بیرون باشه. وقتی تمام برنامه ها و آینده ت رو با یکی ترسیم میکنی امکان حذف اون وجود نداره...

منظورم این نبنبود که خودش رو عوضش کنی باعث میشی اخلاقش عوض بشه
هرچند زیاد رو اینکه خودش هم عوض نشه تضمینی نیست

نه باران. به رفتارش کاملا اطمینان دارم . میدونم که با یه حرف و شاید یه بحث نخواد عوض بشه... همیشه به خودش هم میگم، از اینکه خدا - اون رو به من معرفی کرده - شاکرم... خودش هم میدونه... راستش فشارهایی که از طرف اطرافیان وارد میشه همیشه این لحظات رو تلخ میکنه... به هر دوطرف..من و اون

من می تونم بگم به جفتتون ندیده و نشناخته اطمینان دارم... ولی به زمان نه

مشکل من همین زمانه... اما همیشه امیدوارم... یه روز خوب میاد...

من فقط از اومدنش مطمئنم نه از نوعش

همیشه امید ، نصف خوشبختیه.! توی احوال این روزهای شهر ، که امکان کشته شدن در صف مرغ وجود داره، انسان به امید زنده ست

کاش امید یک وجب قدش بلندتر بود و معرفتش یکم بیشتر

همینطوره...

از همصحبتی با شما لذت بردم
ممنونم.

منم همینطور