در هجوم زندگانی، می برد ما را چو موجی / شهوت عصیان ز سویی، قدرت ایمان ز سویی / در کویر آفرینش، مرد و زن را می کشاند / رحمت یزدان ز یک سو، غفلت انسان ز سویی / ... !

روح ما را حق ز سویی می کشد شیطان ز سویی
عقل روشن بین ز یک سو، نفس نافرمان ز سویی

در هجوم زندگانی، می برد ما را چو موجی
شهوت عصیان ز سویی، قدرت ایمان ز سویی

کشتی بی بادبان آدمی را می رباید
جذبه ی ساحل ز سویی، حمله ی طوفان ز سویی

در کویر آفرینش، مرد و زن را می کشاند
رحمت یزدان ز یک سو، غفلت انسان ز سویی

نور باران می کند شبهای مردان خدا را
مشعل عرفان ز سویی، طلعت رحمان ز سویی

در سکوت خلوت شب عالمی داریم با هم
من ز سویی، دل ز سویی، دیده ی گریان ز سویی

بزم خوبان جهان با شعر من رونق پذیرد
دفترم را می کشاند این ز سویی، آن ز سویی

مهدی سهیلی