نام فاطمه که بر اندیشه ام خطور می کند بی اختیار قلم از دست احساسم می افتد ، چه رسالت سنگینی و پشت ایمانم می لرزد . وقتی که خویش را فرسنگها از حضرتش دور می بینم . فاطمه زهرا (س) هرگز تفسیر نمی شود . زهرا یعنی درخشنده از نور خداوند ، راضی به رضایش و واصل به درگاهش . زهرا فروغ تابان معرفت و نمونه روشن پرهیزکاری است . بیاییم برای یک هفته ، یک روز یا دست کم یک لحظه فاطمه باشیم . ای چشمه سار حکمت در قلب پدر چه نغمه ای سروده بودی که با دیدنت آرام می گرفت و بر دستهایت بوسه می زد ؟ براستی پیامبر تو را در ماورای اندیشه اش عطیه ای می دید که رسالتش به آن پیوند می خورد. آن شبها که علی در حسرت نبودنت همنشینی نخلها و درد دل با چاه را بر می گزید به گمانم نجوایتان این بود : " ای مردم دیار خاموشان ! این علی ،