در يك مغازه كفاشي ، يك جفت كفش مردانه عاشق يك جفت كفش زنانه شده بود. كفش زنانه هم همين طور. اينها را در يك ويترين اما جدا از هم گذاشته بودند. بالاخره مرد كفاش بايد يك جور اخلاق را رعايت ميكرد. بعضي وقت ها كفش مردانه روي پاشنه بلند مي شد و هي يواشكي نگاهش ميكرد. كفش زنانه هم پاشنه بلند بود و خيلي راحت گردن ميكشيد و آن يكي را زير چشمي مي پاييد. آنها آرزو داشتند يك نفر بيايد و هر دو جفت آنها را براي خانه اش بخرد. همه اش در ترس و اضطراب بودند كه نكند آنها را از هم جدا كنند و هر كدام در خانه اي يا شهري يا محله اي ، دور از هم زندگي كنند. يك روز يك مرد آمد كفش مردانه خريد و برد. كفش زنانه دلش گرفت خيلي زود چروك شد. كفاش هر چه دستمال كشيد و واكسش زد ، افسردگي كفش درست نشد كه نشد. آخرش آن را از ويترين برداشت و گذاشت توي مغازه هر روز چين و چروك كفش زيادتر شد. كفش مردانه هم دلش گرفته بود. هر چقدر پاي صاحبش را به طرف مغازه اي كه دلش در آنجا جا مانده بود مي كشيد و پابوسش مي شد ، آن دو پا نمي رفتند كه نمي رفتند.( ادامه در ديدگاه...)