مرغ سحر ناله سرکن داغ مرا تازه تر کن زآه شرر بار این قـفس را برشکن و زیر و زبر کن بلبل پـر بسته ز کنج قـفس درآ نغـمهء آزادی نوع بشر سرا در نفسی عرصهء این خاک تیره را، پر شرر کن! ناله سر کن ظلم ظالم، جور صیاد آشیانم داده بر باد ای خدا! ای فـلک! ای طبـیعـت! شام تاریک ما را سحـر کن، پر ثمر کن نوبهـار است، گل به بار است ابر چـشمـم، ژاله بار است این قـفس، چون دلم تـنگ و تار است شعـله فکن بر قـفس ای آه آتـشین دست طبـیعـت گـل عـمر مرا مچین جانب عاشق نگه ای تازه گـل از این بـیشتر کن، بـیشتر کن مرغ بی‌دل شرح هـجران مخـتصر مختصر کن!