دو روز دیگه تولد حسینه ... پناهی ... مردی که همیشه دوست داشت چوپان باشد/ فقیر باشد/ آبدارچی باشد/ همه ی اینها باشد اما دروغگو نباشد

برای پناهی که همیشه عاشقش بود از همون روزی که دزدان مادربزرگو دیده بودم....خیلی بچه بودم ولی از همون روز دوسش داشتم.....الان سریالشو داره میذاره یکی از شبکه های استانی الان بهتر میتونم ببینمبهتر میتونم نگاش کنم...

همیشه ایده هاش محشره/ شعرهاش/ با اینکه به قول خودش نه سر داره و نه ته . اما عجیب حرف میزنه با آدم

عجیب حرف میزنه چون بین ما ادمای پر از کوچه و خیابون دل یه دل صاف یه دست داشت دلش یه راه بی کوچه و پس کوچه بود بین همه مردم ...برای همینه حرفای این جور ادما برامون عجیبه ...خوش به حال روزهای زنده گیش..

و بد به حال ما / که اینجور آدمها باید بمیرند تا شناخته بشن

اری ...بد به حال ما که اینجور ادماه رو نمیفهمیم ...اینی که نمیفهمیم یعنی مثل حسین نیستیم ....درود به روان این مرد و روح بزرگش...