#ماه اگه توی #آسمان نبود... آسمان چگونه #ستارگانش را به #رخ #زمین می کشید...

از دوری ماه تاب نمی آورد...

شاید م اصن دیگه مهتابی نبود ....

حتما بود... چون اگه نبود دیگه تو زندگی جذر و مدی نبود...

خب ب نظرم میشد بی ماه هم دریا طوفانی بشه

شاید طوفانی می شد... اما آسمان تاریک می موند...

خب چ فایده وقتی ماه باشه مهتاب باشه اما قعر دریا تاریکه

قرار نیست که ماه قعر دریا رو روشن کنه...ماه باعث جذر و مدش میشه...

خب قعر دریا مث قلب می مونه اگر روشن نشه تحمل ِ تاریکی بهتره

تحمل که نه...ولی قلب توی تاریکی با روزنه های از نور بهتر جواب میده...

اره خب اما میدونی اگر حس کنه نوری نیست بی ماه می مونه ..میگیره می میره

شاید یه وقتای نور ماه نباشه... ولی خب باز از نقصان رو به کمال میذاره...

اره خب مد میشه تا برسه به ماه.... عجب از افرینش خدا

گلاهی هم جذر میشه و بر میگرده... این قانون خداست...

اوهوم اصن دم ِ بیابون گرم ......ک مهتاب موهاش رو میریزه رو شونه های بیابون و اونم تا صب نوازشش میکنه

و کوها... که ماه سرش میذاره رو شونهای کوه..

اوهوم و آسمون ک یه عمر ماهش رو بغل میکنه که نیفته زمین

و زمین که حسرت داشتن ماه داره...

و ماه ک هر شب براش میخنده

و آسمان که گاهی از نداشتن ماهش تیره و تار میشه....

و باز دریا .. باز بیابان..باز آسمان.............. و ماه ک باور نمیکند

اما چه باور کنه یا نه در زندگیشان تاثیر مستقیم داره...

بله ..ممنون علیرضا از همراهیتون

همچنین...