ستاره تنها متهم بود ....جرمش بی گناهی .....حکمش قصاصه احساس... ودر دفاع تنها یک جمله بلد بود: دوستش داشتم .....وکیلش چشم هایی بارانی تر از باران .....و تنها دلسوزش اشک هایی که مرده اند .....متهم اینگونه گفت: من را قصاص کنید گرچه بیگناهی بزرگترین گناه من است...... مرا ببخش که بی دلیل دوستت داشتم .....مراببخش که بیش از حد دوستت داشتم.... عزیزم مرا ببخش که اشکهایم را فدای غم هایت کردم ....مرا ببخش که غصه را از قلب تو دزدیم .....مرا ببخش آری مرا به خاطر تمام خوبی هایی که در حقت کردم ببخش .....ستاره هم تمام شد به همین سادگی ....