همه #دنیا رو گشتم ... اما ندیدم مثل #چشم های تو #واژه ای ... حتی #مکتوب شده اش هم با #آدم #حرف میزنه...

چی جالبه...یا بهتره بگم کدوم قسمتش...

میدونی اینکه دنیا رو گشتی مث چشماش ندیدی .. این ک واژه رو برای بیانش انتخاب کردی ینی ی دنیا حرف... این ک حتی مکتوبش هم زنده س....

ینی من اگر میخواستم در وصف چشماش بگم شاید می گفتم .. دنیا دنیا واژه هم لحظه ای حرفای ِ چشمات رو نمیتونه ادا کنه ... چشمات دیوانی از ابیات ِ دلدادگیست

زیبا بود... دیوانی از ابیات دلدادگی...
خب گاهی یه نگاه کلی حرف در خودش نهفته داره...

آره فکر میکنم دلنوشته هاتون رو ثبت کنین علیرضا .. اینجوری بهتره ..
انگار روحتون درگیر ِ نه مث ِ درگیریهای ِ یک ذهن ِ داغون شاید مث ِ شالیزار پر از دونه های ِ زندگی

روی کاغذ که جمع و جورشون میکنم ثبت شده...بعد تایپ هم توی یه فایل ذخیره میکنم...
روح و جسم همش درگیره ...شاید مثل کسی که توی باتلاق زندگی دنیای داره دست و پا میزنه...و دستش فقط به واژه ها میرسه...

اما اونا خیلی دستاویزهای قوی هستن

گاهی قوی گاهی ضعیف... ولی در کل با واژه نمیشه در آمد ازش...

شاید بهتره غرق بشه ادم

انگار شما نا امید تر از من هستید...شاید هم بهتره کمتر دست پا بزنیم و منتظر باشیم...اینجوری وقت بیشتری داریم...شاید یکی سر برسه بکشه بالا...

ای بابا علیرضا کی میاد تو باتلاق کسی رو نجات بده......

یعنی چشم به راه نمونم...زودتر در خودم غرق بشم...

نه صبر کن انگار یکی داره میاد ی چوبم دستشه

نکنه میخواد زودتر سرم رو زیر آب کنه...

نه شایدم دستش رو دراز کرده ......آهااااااااااااای علیرضا ...

نه ما از این شانس ها نداریم...وگرنه الان اسمم شانس ال.. بود...

میگم ب آواتارتم میادا ..شانس ا..

فعلا که برعکسه ...

میگم بخندی میای رو باتلاقا ..نجات پیدا میکنی

خنده ام نمیاد...همون شکلک...

اصنشم همون بهتر بری تو باتلاق همون شکلک دوبل

ممنون صبحتون بخیر...