تـــو بـ ـه دنـبالِ فـــرصتی تـــا بگــویی دوســـتَش دـاری اـو بـــه دـنبـالِ بهــانه ای تــــا بگـــوید:خداحافظ!

من به دنبال فرصتی تا بگویم دوستش دارم و او به دنبال بهانه ای تا بگوید خداحافظ

تو به دنبال فرصتی برای به دست آوردنش و او بی بهانه رفت...

بهانه اش همه را خنداند و مرا گریاند ...

ولی من باور دارم که او بی بهانه رفت...

ولی هیچکس باور ندارد که برنگشت....که بر نمی گردد....

و من ساده باور دارم فاتحه را باید خواند...

و من می دانم فاتحه خوانده یا نخوانده ... فرقی ندارد برای مرده! عشق مرده ...

فاتحه را برای عشق مرده خواندن خطاست... برای امرزشی کسی بخوان که دلی را شکست ورفت...

عشقی با روحی سرگردان ... دلی مرده که نمی داند روح سرگردان یعنی چه؟ و عذاب می دهد روح را با سنگینی خود...