اگه یک روزی

داریوش:

اگه یه روز بری سفر ، بری ز پیشم بی خبر

اسیر رویاها میشم ، دوباره باز تنها میشم

به شب میگم پیشم بمونه ،به باد میگم تا صبح بخونه

بخونه از دیاره یاری ، چرا میری تنهام میزاری؟

فرامرز :

اگه فراموشم کنی ،ترک آغوشم کنی

پرنده ی دریا میشم ، تو چنگ موج رها میشم

به دل میگم خاموش بمونه ،میرم که هرکسی بدونه

میرم به سوی اون دیاری ، که توش منو تنها نزاری

داریوش:

اگه یه روزی نومتو(نامتو) تو گوشه من صدا کنه!،دوباره باز غمت میاد که منو مبتلا کنه

به دل میگم کاریش نباشه ، بزاره درد تو دواشه

بره توی تمومه جونم ،که باز برات آواز بخونم،که باز برات آواز بخونم

فرامرز :

اگه باز دلت میخواد ،یار یکدیگر باشیم

مثوله(مثال) ایامه قدیم ، بشینیمو سحر پاشیم

باید دلت رنگی بگیره ، دوباره آهنگی بگیره

بگیره رنگه اون دیاری ، که توش منو تنها نزاری

داریوش :

اگه میخوای پیشم بمونی، بیا تا باقیه جوونی

بیا تا پوست و استخونت، نزار دلم تنها بمونه

بزار شبام رنگی بگیره ، دوبار آهنگی بگیره

بگیره رنگه اون دیاری ،که توش منو تنها نزاری

فرامرز :

اگه یه روزی نومه(نام) تو ، تو گوشه من صدا کنه،

دوباره باز غمت میاد، که منو مبتلا کنه

به دل میگم کاریش نباشه ، بزاره درد تو دواشه

بره توی تمومه جونم ، که باز برات آواز بخونم، که باز برات آواز بخونم

داریوش : اگه یه روزی نومه تو باز ، تو گوشه من صدا کنه

دوباره باز غمت میاد ، که منو مبتلا کنه

به دل میگم کاریش نباشه ، بزاره درد تو دواشه

بره توی تمومه جونم ، که باز برات آواز بخونم، که باز برات آواز بخونم

که باز برات آواز بخونم(۳)