اشگ کودک ... ! [«سروده حسین عباسی» / بیست و ششم مرداد ماه ۱۳۹۱ ]

هفتمین روزیست جداست آغوش مرا
وز گریه ندیدست کسی‌ خاموش مرا
پدرم تو دعا کن این کودک تنها‌‌یت را
چو دگرنیست مادر که بگیرد در آغوش مرا

مادرم، پدرم
خیلی‌دلم براتون تنگ شده
از رفتنتون هفت روز گذشته
اما من چشمام هنوز خیس اشگه
به من میگن شما حالا جاتون بهشته
میگن این تقدیر و سرنوشته
من نمیدونم چی‌ میگن
شما میگفتین بچه جاش نزد پدر و مادرشه
پس چرا تنهام گذاشتین
بدون شما من خیلی‌ تنهام
به من بیاموزین
چطور بدون شما زندگی‌ کنم
وقتی‌ بیمار میشم
دردمو چطور آروم کنم
دل کوچکم داره میسوزه
هر روز اینجا میام منتظرم
تا ‌ باد عطر شما را برام بیاره

من حالا بر روی بال چند دعا
که شما برام گذاشتین زندگی‌ می‌کنم
پدرم مادرم دوستتون دارم
کاش میشد یک بار دیگه
در آغوش شما باشم
خیلی‌ دلم براتون تنگ شده
دوستتون دارم