عشق رهیده از دل

دارم دلي شكسته

از قصه هاي ديروز

از غصه هاي امروز

خواهم دلي شكسته

تا بشنود صدايم

سنگ صبور گردد

از بهر سوز و آهم

روزي ميان مردان

مرا رنگ شاهانه اي بود

در گوشه و كنارم

صد شور وحال مي بود

غصه زمن گريزان

لبخند بر لبانم

ازشوق صد ترانه

بر غنچه لبانم

ناگه ز پيش رويم

زيبا غزالكي جست

زيبا غزالكي ناز

سر مست و خوش افاده

ني همچون من رنجور

افسرده و شكسته

ديگر نديدمش زود

ديگر نديدمش زود

ديگر نديدمش

جز همدم خيالم

.....

...

..

روزي ديگرهمانجا

در آنسوي چمنزار

صحرا غرق نور شد

زيبا غزالك من

از دور رهنمون شد

ديدم كنارش اما

زيبا غزالكي بود

زيبا غزالكي ناز

سرمست و خوش افاده

ني همچون من رنجور

افسرده و شكسته