آخر چه شد؟

قصه اما قصه ی پرواز بود ، قصه ی پرواز ِ بی آغاز بود

هرکه از جا خواست تا بالی زند ، هر که کوشید آنکه تمثالی زند

پر نبود آن را که در دل خار داشت، لیک بر پرواز ، او اصرار داشت

دم به دم با جمعی از بی مایه گان ، آسمان را چون به رویا می نگاشت

آی ای اهل عمل پرواز کو؟ آنکه می پنداشتید آغاز کو ؟

اوج را در خاک دل باید شنید ، کو پر وُ کو پیله وُ کو ناپدید؟

ای خدا همچون پرستو آمدم ، ای خدا از کوچ من می آمدم

آمدم تا وارهی از بند، جان ِ خسته را

ای خدا کی می دهی پاداش ِ این ، دل خسته، را
ای خدا با چشم ِ سر می امدم ، آخر چه شد؟