سرم ز دست بشد چشم از انتظار بسوخت / در آرزوي سر و چشم مجلس آرايي / زمام دل به کسي داده‌ام من درويش / که نيستش به کس از تاج و تخت پروايي / ... !

به چشم کرده‌ام ابروي ماه سيمايي
خيال سبزخطي نقش بسته‌ام جايي

اميد هست که منشور عشقبازي من
از آن کمانچه ابرو رسد به طغرايي

سرم ز دست بشد چشم از انتظار بسوخت
در آرزوي سر و چشم مجلس آرايي

مکدر است دل آتش به خرقه خواهم زد
بيا ببين که که را مي‌کند تماشايي

به روز واقعه تابوت ما ز سرو کنيد
که مي‌رويم به داغ بلندبالايي

زمام دل به کسي داده‌ام من درويش
که نيستش به کس از تاج و تخت پروايي

در آن مقام که خوبان ز غمزه تيغ زنند
عجب مدار سري اوفتاده در پايي

مرا که از رخ او ماه در شبستان است
کجا بود به فروغ ستاره پروايي

فراق و وصل چه باشد رضاي دوست طلب
که حيف باشد از او غير او تمنايي

درر ز شوق برآرند ماهيان به نثار
اگر سفينه حافظ رسد به دريايي