بالاخره کار مقاله اش تموم شد .... تونستم به دبیرخونه همایش ایمیل کنم ... چند ساعت فقط با اشاره دست و چشماش و کلمات خیلی شمرده شمرده و آروم و در گوشی .. با کلی سختی کار ویرایشش هم تموم کردم ... پرستارها مونده بودن چی بگن {میگفتن با اون مسکن هائی که ما بهش زدیم تا الان باید خوابش برده باشه :-؟ } .. همراه های بقیه مریضا برام چائی و آب میوه می آوردن خسته نباشید میگفتن .. بهش دلداری میدادن و براش آرزوی موفقیت میکردن .... ی جورائی افتخار میکردن که ی جون ایرانی اینطوری داره با این حال و روزش اینقدر انرژی میذاره برا مملکتش {1 بخش پا به پای ما بیدار بودن و نوبتی با حضورشون بهمون انرژی میدادن}..بهروز به کارش ایمان داره . نتیجه 2 سال تحقیق و پژوهشش رو میخواد ارئه بده ... خدا رو شکر که اینم تونستم براش انجام بدم ... الان 52ساعته که بیدارم ... اما لذتی که انرژی بهروز برا تهیه این مقاله بهم میداد خستگی رو از یادم میبرد .. حالا یک نفس راحت میکشم .. حتما الان بیداره و منتظر بهش خبر بدم که کار مقاله اش تموم شده ... شاید هم خوابش برده باشه ... به هر حال خوشحالم و خدارو شاکر که شرمنده اش نشدم