چون تويي نرگس باغ نظر اي چشم و چراغ / سر چرا بر من دلخسته گران مي‌داري / گوهر جام جم از کان جهاني دگر است / تو تمنا ز گِل کوزه گران مي‌داري / ... !

روزگاريست که ما را نگران مي‌داري
مخلصان را نه به وضع دگران مي‌داري

گوشه چشم رضايي به منت باز نشد
اين چنين عزت صاحب نظران مي‌داري

ساعد آن به که بپوشي تو چو از بهر نگار
دست در خون دل پرهنران مي‌داري

نه گل از دست غمت رست و نه بلبل در باغ
همه را نعره زنان جامه دران مي‌داري

اي که در دلق ملمع طلبي نقد حضور
چشم سري عجب از بي‌خبران مي‌داري

چون تويي نرگس باغ نظر اي چشم و چراغ
سر چرا بر من دلخسته گران مي‌داري

گوهر جام جم از کان جهاني دگر است
تو تمنا ز گل کوزه گران مي‌داري

پدر تجربه اي دل تويي آخر ز چه روي
طمع مهر و وفا زين پسران مي‌داري

کيسه سيم و زرت پاک ببايد پرداخت
اين طمع‌ها که تو از سيمبران مي‌داري

گر چه رندي و خرابي گنه ماست ولي
عاشقي گفت که تو بنده بر آن مي‌داري

مگذران روز سلامت به ملامت حافظ
چه توقع ز جهان گذران مي‌داري