براي اداره کردن خودت از عقلت استفاده کن... و براي اداره کردن ديگران از قلبت...

نوچ برعکسش درسته

ای ول! عالی بود

کاملا درسته....

دیبا جان چشات عالی می بینه...

به جان خودم عکسش درسته

به جان خودت،خودش درسته!

منم با علیرضا موافقم! درصدی اندک هم با تو موافقم

با خودم موافق باش هوات رو دارم

من با حقیقت موافقم

حقیقت منم دیگه

حقیقت حرف صداقته...
حقیقت واقعیته موجوده نه مدینه فاضله !

تعریفت چیه از حقیقت

حقیقت شامل ذات هر چیزی بوده و غیر قابل تغییر است و به همین دلیل بر خلاف واقعیت امری است که لزوما با برهان‌های علمی قابل اثبات نیست. در بسیاری موارد حقیقت ( به دلیل اینکه از دسترس انسان به حیطه ذات به دور است )به نوع نگرش افراد بستگی پیدا میکند. بطور مثال واقعیت و حقیقت واقعه کربلا را می‌توان به این دو صورت بیان کرد.

واقعیت: حسین و یارانش به سمت کوفه حرکت کردند، لشکریان یزید در محلی به نام کربلا بر آنها حمله کردند، و حسین کشته شد. و یزید پیروز این جنگ بود.

اما حقیقت به عقیده یک راوی از این واقعیت می‌تواند این باشد:
در واقعه کربلا امام حسین و یاران با وفایش برای نجات دین اسلام تصمیم به هجرت به کوفه گرفتند. اما لشکریان یزید ملعون به آنان حمله کردند و در این واقعه امام حسین به شهادت رسید. و امام حسین توانست با نثار خون خود اسلام را زنده نگاه دارد و به حق او پیروز این میدان بود.

خوب مثل اینکه بحث جدی شد!
تا حالا شده خوابی ببینی که واقعی باشه؟

اگه این دنیا مثل اون خواب باشه یه روزی از خواب بیدار بشی ببینی این دنیا خیال بوده...اونوقت حقیقت رو چه طوری تفسیر میکنی؟

یه رویای زیبا که دلم خیلی واسش تنگ میشه

اونوقت حقیقت میتونه چیزی باشه که وجود محض نداشته باشه! مثل 1+1=2 در حالیکه 1*1=1 همچنین 1-1=0! یعنی به هر شکلی میتونه در بیاد، هر وقت بخوای میتونی با یه تغیرات کوچیک اون چیزی که عذابت میده رو عوض کنی یا در کل ازش فرار کنی

نه رویا رو نگفتم...حقیقت رو گفتم...بر اساس اون چیزی که تو گفتی...اونوقت حقیقت رو میگی رویا یا اینکه رویا رو حقیقت حساب میکنی؟

حقیقت رو رویا حساب میکنیم !اما اگه رویاها رو بخوای حقیقت بدونی! هر کی که یه ذره میخوره یا زیادی تو فکره کابوس میبینه باید بشینه عزا بگیره

آفرین دیبا...دقیقا همین...اگه حقیقت وجود محض نداشته باشه و هر وقت بخوای بتونی تغییرش بدی میشه گفت که این دنیا یه توهمه؟

نه اونو ول کن...منظورم چیزه دیگه است...کامنت قبلیت رو دنبال کن

میدونم! اما فعلا دنیا یه واقعیته! تنها چیزی که به نظرم از زیباییهای این دنیاس! توهم در گذشته س! وقتی میگذره به خودمون میایم و میگیم واقعا چنین شده بود؟! یعنی من این کارو کردم؟! کاش میشد دوباره ببینمش! و....

میدونی دکارت یه جمله بسیار جالب داره که میگه: ...بنابر این فرض میکنم که نه تنها خدا که سرچشمه حقیقت است بلکه اهریمنی شریر و فریبکار که فریبکاریش کمتر از قدرتش نیست تمام سعی خود را برای گمراه کردن من به کار بسته است.و احساس میکنم که هوا،زمین،دریا،خانه،لباس،بدن انسان و هر چیزی که میبینم توهمی بیش نیست در جهت به دام انداختن من.من این جمله رو که مرور میکنم یاد اون جمله شیطان میافتم به خدا که میگه:پس من هم باطل را در نظرشان زیبا جلوه میکنم و آنها را میفریبم....!حالا اگه چشم باز کنیم و ببینیم که شیطان قشنگ ما رو گمراه کرده اونوقت چی پیش میاد؟

اینطوری برداشت نکن! شیطان باطل رو در نظرمون زیبا میکنه! اما باز هم به زیبایی حقیقت نیست! شاید مدتی باطل چشم دلمون و بگیره اما بعد از مدتی پوچ بودن رو احساس میکنیم! اما وقتی مدتی از حقیقت فرار کنیم اما از اینکه وجود داره احساس خشنودی میکنیم! وقتی کابوس میبینی و از خواب میپری از اینکه اون یه خواب بیش نبود بیشتر لذت میبری تا اینکه توی اون کابوس دست و پنجه میزنی
وقتی از کسی دل میکنی دلت میشکنه و دوست داری توی رویاهات با اون باشی اما وقتی اتفاقی قشنگتر میافته خوشحال میشی که حقیقت با تموم تلخیش بعد از مدتی خوشمزگیشو نشون میده!
هر چیز تلخی رو مدتی مزمزه کنی دیگه تلخ نیست! این یه حقیقته

ببین حقیقت چیز عجیبی هست به نظر من...!مثل مرگ که تا تجربه اش نکنی نمیتونی بگی که چه طوریه...این چیزهایی که میگی در طول مدت زمان برای ما حقیقت پیدا کرده...اما لزوما خود حقیقت نیستن(مثل کابوس و روسا و تلخی و شیرینی)اگه انسان نتونه دیگه خواب ببینه،مزه ها رو احساس نکنه بو ها رو حس نکنه چیزی رو نشنوه و نبینه و حس کنه چه طوری میتونه حقیقت رو در این دنیا برای خودش تفسیر کنه...؟من فقط خدا رو مطلق میگرم و بقیه چیزها رو سعی میکنم با درک و شهود تفسیر کنم...به نظر من حقیقت فقط خود خداست چون ازلی و ابدیست،ابتدا و انتهاست،بی نهایت است و غیر قابل تفسیر...و ما بقی چیزها افکار و تفکرات ماست که اونها رو حقیقی جلوه میکنن.

و چون اون حقیقته، حقیقتها وجود دارن! هلن کلر فقط از کل حواسش! یه لمس و داشت و یه بویایی! اما بیشتر از همه به حقیقت رسید! هر چیز لمس شدنی حقیقی نیست! کما اینکه هوا قابل لمس نیست، عقل قابل دیدن نیست! اما وجود دارن! گاهی رویا رو لمس میکنی اما وجود خارجی نداره! خوشم میاد میون حرفات خدا رو انکار نمیکنی! خیلیها خدا رو هم انکار میکنن

من چند دقیقه نبودم...
چه بحث فلسفی شد!

همون بهتر که نبودی! کاری از پیش نمیبردی جز پاس کاری کلماتی که تو ازشون سردر نمیاوردی. نهایتش این آقا دست از سر گیتارش برداشت

عزیزم من رفتم بیرون دست از سر گیتارم برنمیدارم
گفتم لازمه رسیدن به اینکه این دنیا حقیق است یا خیالی اینه که اول خدا رو بدون هیچ قید و شرطی حقیقت محز تصور کنی و التبه ایمان داشت باشی بهش.اما صرف این که انسان چیزی رو با لمس کردن(منظورم تمام حواس است)و یا بدون لمس کردن بدست بیاره آیا میشه به اون حقیقت گفت.؟سوال من اینه که متأسفه نه خودم به جواب رسیدم نه از چند نفر که فلسفی بودن پرسیدم جواب درستی دادن.!به نظر این بحث خیلی مهمی است که از ابتدا تا الان که عمر زیادی از فلسفه میگذره به اون جواب داده نشده.پایه سوال هم از اینجا پیش میاد که سایه حقیقی هست یا اون چیزی که سایه رو میسازه؟این یه بحث فوق العاده مهم و دشوار هست.

من پاس بدم؟؟
سر در نیارم؟
خوبه بحث رو من شروع کردم
بعد هم جایی وارد میشم که حضورم سودمند باشه

مهیار جان ناراحت نشو عزیزم شوخی کردم