من امشب تا سحر بيدار مي مانم ،دلم درياي طوفانيست ... نگاهم مي شكافد آسمانها را و چشمم باز بارانیست ... !

وداع

من امشب تا سحر بيدار مي مانم
دلم درياي طوفانيست
نگاهم مي شكافد آسمانها را

و چشمم باز بارانیست!
*
به زير شاخه ي تنها درخت خود
لباس سبز مي پوشم
و با يادت سرودي تلخ مي خوانم
و چاي تلخ مي نوشم
*
من امشب مشت مي كوبم
به ديواري كه دلگير است
خودم هم خوب مي دانم
براي آرزو دير است!
*
من امشب داد خواهم زد
دلم لبريز فرياد است
به روي خاطرات بد
صداي زوزه ي باد است
*
برو با خود ببر ديگر
از اين جا ردّ پايت را
به آتش مي كشم امشب
تمام نامه هايت را...
*
صدايم باز مي لرزد
من امشب باز هم مستم
تو گفتي هر كجا باشي
من اما در دلت هستم
*
ولي پايان گرفت امشب
سقوط و گريه و ناله
كنار پنجره ، ديگر
نه گلداني ، نه آلاله
*

همان بهتر كه من امشب
نديدم گریه ی زارت
زدم يك بوسه بر عكست
خدا يار و نگهدارت
...
__________________
فریبا شش بلوکی - کتاب دریچه