وقتی پروانه ی عشق در تاری بیفتد که عنکبوتش سیر باشد / تازه قصه ی زندگیش شروع می شود / زیرا دیگر نه می تواند پرواز کند / نه بمیرد

اصن حواست نیست من یه روزه رفتم ارومیه برگشتما
به خدا دارم تلف میشم دیگه

خوو برو استراحت کن دیگه

اخر شب بیا باز

دیگ فک نکنم بیام
اخه اینجا هم آدم خوابش نمیبره که، اینقده سر و صداست که نگو

مگه کجا میخابی توی خوابگاه یا توی جوشکاری

توی مهمانسرا، خیلی شلوغه ... همش تو سالن صدای بچه ها هست

ما که بالاخره از تو سر در نیاوردیم خداییش؟

چطور مگه؟
ببین الان به کسی خوابگاه نمیدن، مهمانسرا میدن
مهمانسرا یکی از همون ساختمونای خوابگاست، زیاد فرقی نداره
فقط اتاقاش شلوغه و شخصی نیست
و کسی رعایت نمیکنه
مثلا وای میسن تو سالن حرف میزنن
یا تو اشپزخونه اهنگ میذارن و حرف میزنن

پس بگو با دیسکو فرقی نداره

والا
به خدا یه شب نتونستم اینجا راحت بخوابم
بماند که صبح ها هم از استرس بیدار شدن صبح زود، که قرار بود برم تهران، اصن خوابم نمیبرد بعد نماز

پس الان برو بگیر راحت بخواااب

همین که چشاتو ببندی دیگه رفتی تو عالم هپلوت

خو الانم یکی آهنگ گذاشته، یکی گوشیش زنگ میخوره، آشپزخونه هم که کنار دستمونه، یه جماعتی دارن آشپزی میکنن

پس لازمه یه گروهی کاماندو باز به اونجا حمله کنن


مریمی برم و بیاام تا اگه باشی ادامه بدیم

من تا الان در خواب خوش به سر میبردم