ای عشق همه بهانه از توست / من خامشم این ترانه از توست / ای آتش جان پاکبــــــازان / در خرمن من زبانه از توست / ... !

ای عشق همه بهانه از توست
من خامشم این ترانه از توست




آن بانــــــگ بلند صبحگاهی
وین زمزمه ی شبانه از توست




من اندوه خــــــویش را ندانم
این گریه ی بی بهانه از توست




ای آتش جان پاکبــــــازان
در خرمن من زبانه از توست


افسون شده ی تو را زبان نیست
ور هست همه فسانه از توست




کشتی مرا چـــــــه بیم دریا ؟
طوفان ز تو و کرانه از توست




گر باده دهی و گرنه ، غم نیست
مست از تو ، شرابخانه از توست




می را چه اثر به پیش چشمت ؟
کاین مستی شادمانه از توست




پیش تو چه توسنی کند عقل ؟
رام است که تازیانه از توست




من می گذرم خموش و گمنام
آوازه ی جاودانه از توست




چون سایه مرا ز خاک برگیر
کاینجا سر و آستانه از توست



(هوشنگ ابتهاج)