غروبا میون هفته بر سر قبر یه عاشق / یه جوون میاد میزاره گلای سرخ شقایق /بی صدا میشکنه بغضش روی سنگ قبر دلدار / اشک میریزه از دو چـشمش مثل بارون وقت دیدار #دیدگاه

زیر لب با گریه میگه : مهربونم بی وفایی /رفتی و نیستی بدونی چه جگر سوزه جدایی !/ آخه من تو رو می خواستم ، اون نجیب خوب و پاک / اون صدای مهربون ، نه سکوت سرد خاک /تویی که نگاه پاکت مرهم زخم دلم بود /دیدنت حتی یه لحظه راه حل مشکلم بود / تو که ریشه کردی بـا من ، توی خاک بیقراری / تو که گفتی با جدایی هیچ میونه ای نداری / پس چرا تنهام گذاشتی توی این فصل سیاهی ؟/ تو عزیزترینی اما ، یه رفیق نیمه راهی داغ رفتنت عزیزم خط کشید رو بودن من / رفتی و دیگه چه فایده ؟ ناله و ضجه و شیون ؟ /تو سفر کردی به خورشید ، رفتی اونور دقایق /منو جا گذاشتی اینجا ، با دلی خسته و عاشق/ نمیخوام بی تو بمونم ، بی تو زندگی حرومه / تو که پیش من نباشـی ، همه چی برام تمومه/ عاشق خـسته و تنها ، سر گذاشت رو خاک نمناک /گفت جگر گوشه ی عشقو ، دادمش دست تو ای خاک !/ نزاری تنها بمونه ، همدم چشم سیاش باش /شونه کن موهاشو آروم ، شبا قصه گو براش باش /و غروب با اون غرورش نتونست دووم بیاره / پا کشید از آسمون و جاشو داد به یک ستاره / اون جوون داغ دیده ، با دلی شکسته از غم / بوسه زد رو خاک یار و دور شد آهسته و کم کم /ولی چند قدم که دور شد دوباره گریه رو سر داد / روشو بر گردوند و داد زد : به خدا نمیری از یاد !!!