مرغ بوتیمار این دریا منم....

ای تـــــــمام فکــــــر مــــــن در روز و شب ای هـــمه هــــذیان مــــن در ســـــوز و تب
ای نـــهان در پـــیـکرم چــــون جـــان شـده هـــمچو بــوی گــل بــه گـــل پــــنهان شــده
آه ای بـــــــــــــالاتـریـن ســــــوگـنـد مــــــن ای نــــهان در گـــــــریه و لـبـــــخند مـــــن

ای بـه رگـــهایم چــــنان خـــــون گـــــمشده در مـــــــــیان دیـــــــــــده ام مـــــــردم شـده
ای شکـــــــــوه آســــــــمان در چشـــــم تـو ای فـــــــدای قـــــهر و نـــاز و خشـــم تـو
ای بـــــــــهشت دلکش مـــــــــوعود مـــــن خـــــون گـــــرم زنــــدگـی در پــــود مـــــن

ای تـــــــــــمنـای دل تــــــــــــنهـای مــــــن ای چــــــراغ روشـــــن شــــــبهای مـــــن
جـــز تــو کـــی دارم ، بـه جـز تـو گـفتگو ای بـــــــه گــــــوشم گـــــــــــوشوار آرزو
گــــر کــه یــاران فــــارغند از یــاد مــــن از دل دیــــــــوانــــــه ی نــــــاشاد مــــــن

عشـــق تـو چــون در دلم باشد چــه غــم چــــون کــه تــا روز قـــیـامت بــا تــــوأم
خـــلق مــــی گویـنـد، گــر او یـار تــوست مــــایه غــم از چــه در اشــعار تــــوست
گــــر دل او بـــا دل تـــــنگـت یکـــی ست ناله های حسرتت، پس چیست ، چیست ؟

آه مــــن دیـــــــوانــــه ام ، دیــــــوانـــه ام جـــز تـــو از خـــلق جــهـان بــیـگانه ام !
دوســـــتت دارم تـــو مــی خواهــــی مــرا بـــــــاز مـــی تـــرسم، نـــمی دانــم چـــرا
وای اگـــــر روزی فـــــرامـــــوشم کـــنی بــا غــم هـــجران هـــم آغــــو شـم کـــنی

وای اگـــــر نـــامم بــــــمـیـرد بـــر لــــبـت یـــا فـــــرو بـنـشـیـنـد ایــــن ســــوز تــبت
آه مـــــی تـــــــرسم شـــبـی طــوفان شــود ســــــاحل امـــــــیـد مــــن ویــــران شـــود
گــــر ز دریــــا قـــطـره ای هــم کـم شـــود مــــرغ طــوفان ســـیـنه اش پـرغـم شــود

ای دلت دریـــــــای پــــــــاک و روشـــــنـم


مــــــــرغ بـــــــــوتـیـمـار ایــــــن دریــــــا مـــــــــنـم