#مادر-و-پسر / نوشته هري هريسون / ترجمه آرام نيا - حسيني / نشر دُرّ دانش بهمن

بخش هایی از کتاب :

درک کن که پسرت تو را بیشتر از هر کس و هر چیزی در این دنیا دوست خواهد داشت.


گاهی از عشق عمیقت به او شگفت زده میشوی.


فراموش نکن که او به عنوان کودک همواره در جستجوی حضور توست. همیشه همینطور خواهد بود.


تا جایی که برایت مقدور است با او وقت بگذران.باهم بودنتان هم برای تو و هم برای او مفید خواهد بود.


میتوانی از کتاب های مفید در مورد کودکان بهره ببری،اما به غرایز خودت هم اعتماد کن. انها هم خوب هستند.


موقع تعویض کهنه اش مواظب باش.نوزادان پسر مستقیم به سوی بالا شلیک میکنند.

خودت را اماده کن که گرسنه از خواب بیدار شود.پسرها حتیدر نوزادی بیش از انچه تصور میرود میخورند.


مقدار زیادی دستمال نرم کنار دستت بگذار.او دائما اب دهانش را بیرون میریزد.


هر چه بیشتر با او حرف بزنی ،زودتر با تو صحبت خواهد کرد.


همیشه با او به زبان کدکانه حرف نزن.


این نکته را درک کن که او از روز اول گرایش دارد به خودش متکی باشد.سعی نکن این مسئله را تغییر دهی.


اگر منتظر شوی او گریه کند و سپس در اغوشش بگیری ،غیر مستقیم به او می اموزی که گریه کند.

در پنج سال اول زندگی او نیاز دارد هر روز چرتی بزند. تو هم همینطور.


این حقیقت را بپذیر که پسرها ودخترها با هم فرق دارند.


خودت را برای زمانی که دکتر باید به او امپول بزند اماده کن.فریادهایش مرده ها را هم بیدار میکند.


خانه را از هر نظر برایش امن کن.او هر چه به دستش برسد ،توی دهانش می گذارد.


مطمئنا از شامپوی بچه به عنوان یکی از عالی ترین اختراعات جهان متشکر خواهی بود.


گاهی فقط دلت میخواهد او را تماشا کنی،چشم هایش ،دستانش و حرکاتش را،این طبیعی است.


به یاد داشته باش او نیاز دارد دور و بر تو باشد.صدایت را بشنود و ببیند که نگاهش می کنی.


او در اتومبیل در حال حرکت خوابش میبرد ؛ این مسئله را برای وقتی که ساعت از دو نیمه شب گذشته و

او همچنان شیون میزند به خاطر بسپار.


برای قدم زدن او را بیرون ببر و برایش توضیح بده چه چیزهایی میبیند.

تو نباید منبع دائمی تفریح و سرگرمی پسرت باشی؛

اجازه بده خودش را سرگرم کند.هر چیزی ممکن است توجه کودکان را به خودش جلب کند.


برایش پتویی نرم بخر،او سالها از ان استفاده خواهد کرد.


در نظر داشته باش او از لحظه ای که شروع به خزیدن میکند ظعم ازادی را می چشد.


نگران نباشکه نمیتونای برنامه ورزشی ات را دنبال کنی؛

پس از ان که شروع به راه رفتن کند، مجبوری انقدر به دنبال او راه بروی که بی تحرکی ات جبران میشود.


از حالا به فکر پس انداز هزینه ی تحصیل در مدرسه و دانشگاهش باش.


خنده هایش را در این سن همیشه به یاد خواهی داشت.


فراموش نکن که او به توجه انحصاری از طرف تو نیاز دارد.

حفظ ارامش را تمرین کن. این روش در سال های نوجوانی فرزندت به درد میخورد.


بنا به دلایلی ناشناخته،او دوست دارد ساعت ها در کمد تو بمشیند و با کفش هایت بازی کند.


ایرادی ندار او زمین بخورد.مهم این است که یاد بگیرد خودش را از زمین بلند کند.