هربار که " باران " می بارد، یادم می رود که تو نیستی !

بیـــــا ...
بیـــــا برویم قـــــدم بزنیم !

بــــ ـاران که می بـــــارد
کوچـــــه هم که انتظـــــار می کشـــــد
این هوا تنـــــها من و تو را کـــــم دارد !
که دســـــتهایمان در هم
زیر بــــ ـاران قدم بزنیـــــم ...
.
.
.
یـــــادم می رود هر بار که بــــ ـاران می بـــــارد
یادم می رود تو نیستی ...
یـــــادم می رود چیـــــزی شبیـــــه مرگ پایم را بریـــــده است از قـــــدم زدن با تو !
.
.
.
شــــ ـاعر می شـــــوم
قـــــدم می زنـــــم
کوچـــــه ها را شـــــاهد می گیرم
راهی می شوم
دســـــت های تو را می فشـــــارم در مشـــــتی خیال ...
من چه دل خوشـــــم !!!
می روم بخوابـــــم ...
می روم بخوابـــــم ...
می روم ...!