ده دقيقه...

امروز ميگفت:وقتي ديدمش در اندك زماني كه فرصت داشتيم،ابراز علاقه م را نثارش كردم و از فلسفه ي دوستي و رابطه و حسي كه بين مان وجود دارد،ماجرا ها تعريف كردم و شايد در عرض ده دقيقه همه ي صفر تا صد دوستي مان را طي كرديم و رسيديم به آنجايي كه يك تاكسي دربست ما را روانه خانه خالي دوستي كرد و ...

و باز امروز مي گفت:اين روز ها كه با هم قرار ميگذاريم و مي بينمش و حرف ميزنيم و پاي تلفن از فلسفه ي تنهايي و جدايي و درك مشترك برايش ميگويم،ده دقيقه كفاف نمي دهد و صد ها ده دقيقه گذشته و هنوز نتوانسته م بفهمانمش كه راهمان يكي نيس!!! كاش جاي آن ده دقيقه و اين ده ها ده دقيقه آخر جابجا مي شد!!!