چه سازم با غمت ای مایۀ صبر و قرار امشب / که دور از روی ماهت, مانده ام در شامِ تار امشب / عنان تابم از کف شد که چون زلفت پریشانم / خدا داند که چونم در هوایت بیقرار امشب / ! ... /

به تیر غمزه میتازد خیالِ مستِ جادویت
به تاراجِ امانِ دل, چو تُرک تکسوار امشب
به داغ هجرت ای جان لاله سان تنهای تنهایم
به دامان کویر غم نشسته داغدار امشب
به گریه عقدۀ دل می گشایم لیک خاموشم
که چون شمع شب افروزم به چشم اشکبار امشب
بیا کز اشکِ گوهرزا نثارِ مَقدمَت سازم
هزاران گوهر رخشا و در شاهوار امشب
شرابِ لعل میگونت حیات جاودان بخشد
خدا را ساغری ده زان شرابِ خوشگوار امشب
توئی دار و ندارِ من, بیا ای جان به قربانت
که با یادت بریدم از خود و دار و ندار امشب
دمی شد همدمِ یادت دلِ غمگین و ناشادم
فتادم در خزانِ گل به آغوش بهار امشب
بنازم همت والای لُقمانِ سرخسی را
که با یادش سرودم این غزل را یادگار امشب
جمالِ جلوۀ حُسنش چو مهر نور بخش آمد
کزو شد { آشنا } را روزِ روشن آشگار امشب

حسین محمدی { آشنا }