شكوه ايثار در سايه تجلي عشق ( نگاهي به سريال ارمغان تاريكي )

در اين ميان فضا سازي استادانه و قابل تقدير سريال تاثير بسيار زيادي در جذب مخاطبي دارد كه عملا آن دهه را به چشم ديده است . نويسنده و كارگردان با هنرمندي فضاي دهه شصت را در لوكيشن هاي خارجي بازسازي كرده اند واين نكته اي است كه در كمتر سريال ساخته شده اين سالها شاهدش بوديم و همين امر حس نوستالژيك بيننده اي را كه آن زمان را تجربه كرده است ، بر مي انگيزد . نگارنده در بسياري از صحنه ها سعي كردم نكته اي از غفلت طراح صحنه و لباس را به خاطر بسپارم اما كار خوب كارگردان اين اجازه را به من نداد ، كه جاي تقدير دارد . اين موضوع را تعميم بدهيد به يكي از فيلم هاي مطرح جشنواره امسال كه تا دلتان بخواهد بيننده در فضاي دهه 50 ماشين پرايد مي بيند . همين امر و اهميت كارگردان به شعور مخاطب قابل تقدير است . از طرفي بار عاطفي به شكلي در قسمتها نشان داده شده است كه دلبستگي مخاطب به كاراكترها را بر انگيزد .

و مهمترين نكته پايان قصه و شوكي است كه نويسنده با نشان دادن حقيقت به بيننده وارد مي كند و احترام مخاطب را نسبت به عشق مجيد به سارا بر مي انگيزد . اينكه عاشق به خاطر معشوق خود را به نديدن بزند روح مخاطب آگاه اين زمانه را كه درگير زندگي ديجيتالي شده است قلقلك مي دهد. مخاطبي كه در اين وانفساي جامعه معاصر عشق را به دست فراموشي سپرده است . جليل سامان نشان داد هنوز هم ميتوان با همه محدوديتها عاشقانه هاي را تصوير كرد كه ذهن هوشيار مخاطب اين دوره را درگير كند و روح او را تا آستانه لمس عشقي فرازميني ببرد و در حالي كه با تيراژ پاياني در حال مزه مزه كردن اين آرامش عميق است ، تلنگري بزند بر روح هاي تنهايي كه عشق را در قصه ها جستجو مي كنند . رابطه عاشقانه اي كه با شكوه عشق به اوج ايثار ميرسد.