بــذار بـاورتـــ کنــــــــم

حتـــــــــا بیشتــــــر

بهایش............زندگی............

حـــتا زنــدگـــــی ......

به قیمت........پروانگی

یکـ پیلــــ ه حتــــــــا

پیله ای به صداقت پرواز.........بــذار بـاورتـــ کنــــــــم...........

پـروازی در نهـایتــ ِ سـادگــــی . . بـاورش سختــ نیستـــ ....

شعله ای بایدش......عشق را ......

و سوختنـــی در خــور ......

......رقص نور جاودانگی........

و شاید توهمی چون خاکستر

سرمه ای از جنس باور.....برای چشمهایت.......

و توتیــائی کـ ه مـردم ِ چشم را کـور میکنـد بـ ه خیـالی از نـــور

مردمی که همه ی سویش از نگاه توست.........

و کـور سـوئـی از نــور کـ چشمــانـم را تــار کـرده

و فقط حقیقت توست که می تابد.......

شــایـد بـارانــ بیــاید . . رنگیـن کمـان را دریـــاب

دستهایم را بگیر تا یکی شویم...........در این بیکران........

و دریائی ک بــرای ِ بـا هم بــودن .. قربـانی میخواهد

فرصت اندک است.......بزار باورت کنم......

و در ایـــن دیــار بـاورهــا را قـربـانـی می کننــد ....

و من پیله ات خواهم شد برای پرواز.....

و شـاید ققنوســـی بـرای ِ آتش

بیا تا اوج را تجربه کنیم...........

اسمـــانـــ تـاریکــ استــ و زمیـــن مـ ه آلــــــــود..

و تو سلطان شقایقها.........با رنگی از جنس من

و سهــراب خستــ ه بـود کـ ه زنـدگـی را بـه شقـایق حـواله کرد