مرا با تو ... ماجرایی است ... !/ [امیر کاروان]

مرا با تو
ماجرایی است
تا آرامش هورمون ها
صدایم را در نی لبکی می گذارم
درمن زیبا رویی است
که حجابی دارد سخت
برای چشمانی مشتاق
جایش در دل کوچک من است
گاه نوازشی می خواهد
و گاه روزنه امیدی
گاهی می رود
لای این شب بوها
روی این گل های باران زده ِمست
وگاهی
در گرمای دلپذیر ِ
دستان غریبه ای

در هرگوشه نجوایی است
و دهان هایی بیشمار
و هزاران چشم
جستجو می کنند
گناه مرا
آری آری
ای خدایان قدیم
و ای اسطورهای مدرن
گناهان مرا بشمارید
از آدم تا به آدم
به بلندای تاریخ
در من هراسی است

قسم
به پرسش آغازین
در من
رازسر به مهر ی است
که به بوسه ای
خواهم گفت