اونروز که تو ماه رمضون یه اتوبوس آدم روزه دارو گفت : از اتوبوس پائین بیانو از در پائین پیاده بیان تا نمایشگاه ... باید فکر اینم میکرد که امروز از جلوی در سازمان برگردونمش بره نامه معرفیشو برداره بیاره / دنیا کوچیکه ...

میگفت کارم ده دقیقه هم نیست ... دلم چرا نسوخت براش ؟

بله خدا بصیره

میدونی گاهی دل میسوزه ولی اهمیت نمیدیم... شاید اگر می بخشیدیش الان لذتش عمیقتر بود ..... تو از خدا بزرگتر نیستی ببین با چ غروری از اینکه پریشونیش رو می بینی تعریف میکنی ... اونوقت خدا ..بیخیال امیر حتما اینجوری حقشه

خدا میدونه خیلی گذشتم زیاده ... ولی این یکی حقش بود ...
لذتی هم نداشت برام ، فقط مثه همیشه یه کم از اطرافم گفتم ...

میدونم با گذشتی ... حقش رو ک بیخیال ... لذت که داشت طفره نرو .. مطمئنم واسه نوشتن بود فقط والا امیر کریمی ُ خشونت.. وای وای وای