سعیده قدس / یکی از پنجاه زن برتر جهان در سال 2008

وقتی کیانای دوساله اش دچار سرطان شد و پایش به بیمارستان شهدای
تجریش باز شد، هیچگاه فکرش را نمی کرد که این شراب تلخی که تقدیر به کامش
چشانده و این داغ و دریغی که آسمان به دامانش نشانده و فشانده، همه در
کارِ شستن چشمهایی است که قرار است زین پس، جور دیگری ببینند و بیندیشند و
بزیَند. آنگاه که در راهروهای بیمارستان که به دالان مرگ می
ماند بالا و پایین می رفت و پشت درهای بسته و مراقبت های ویژه، خشم
عریان روزگار و حرمان مردمان بیقرار را می دید، نذر و نیتی کرد به حرمت
انسان و به درازای همه ی عمر باقیمانده اش. عشق بدون مرز که شعله گرفت، بی
اعتنا و تمنا به چاله ها و گردنه های دیوانی و دولتی، خود دست بکارِ
ستردن و ستاندن یأس و ستوه از سطور درهم و برهم سیمای جماعتی مستأصل شد و
با ساخت استراحتگاهی برای آنان و دفتری در زیرزمین ساختمانی در چیذر شروع
کرد تا که امروز به تنها بیمارستان فوق تخصصی سرطان کودکان در خاورمیانه
برسد. امروز و در این میانه و زمانه کند و سردرگم و دولت زده،
محکِ مردم نهاد او بی های و بی هیاهو بیش از یک سوم جامعه ی کودکان
سرطانی کشور را پوشش کامل می دهد.