آرام تر ازبرگ درختان به من فرصت بده ؛ فقط يك ساعت ؛ نه فقط يك لحظه ؛ بگذاربراي آخرين بارخوب نگاهش كنم زمين راازچرخش نگهدار‍ ؛ درياهارامتوقف كن ؛ به پرندگان بگوديگربال نزنند ؛ به آدميزادگان بگو پلك برهم نگذارند ؛ به پروانه هابگو شمع رافراموش كنند ؛ به بلبلان بگوديگرنخوانند اي مرگ : فقط يك لحظه ؛ فقط به اندازه بازشدن پنجره عشق؛فقط به قدرروئيدن نام اوبرلبم فقط … اي مرگ : چرااين قدرزودآمده اي ؟فكرميكردم ميتوانم چندبهارنه صدبهارديگرباشم وبراي گلهاي ميخك وشبو شعربخوانم فكرميكردم ميتوانم صدهانامه ديگربراي چشمهاي اوبنويسم فكرميكردم ميتوانم ازآفتاب بالابروم وازنردبان شب پايين بيايم؟ چراآمده اي ؟آن هم اينگونه بي خبروناگهاني بگذاريكبارديگراوراصدا كنم ؛ يكبارديگربه اوسلام بگويم يكبارديگربه اوبگويم: « دوستت دارم »