خوش خوش خرامان می‌روی، ای شاه خوبان تا کجا ؟ ... شمعی و پنهان می‌روی پروانه جویان تا کجا؟ ... !/

ز انصاف خو واکرده‌ای، ظلم آشکارا کرده‌ای
خونریز دل‌ها کرده‌ای، خون کرده پنهان تا کجا؟

غبغب چو طوق آویخته, فرمان ز مشک انگیخته
صد شحنه را خون ریخته , با طوق و فرمان تا کجا؟

بر دل چو آتش می‌روی , تیز آمدی کش می‌روی
درجوی جان خوش می‌روی , ای آب حیوان تا کجا؟

طرف کله کژ بر زده , گوی گریبان گم شده
بند قبا بازآمده ,گیسو به دامان تا کجا؟

دزدان شبرو در طلب، از شمع ترسند ای عجب !
تو شمع پیکر نیم‌شب , دل دزدی اینسان تا کجا؟

هر لحظه ناوردی زنی، جولان کنی مردافکنی
نه در دل تنگ منی , ای تنگ میدان تا کجا؟

گر ره دهم فریاد را، از دم بسوزم باد را
حدی است هر بیداد را , این حد هجران تا کجا؟

خاقانی اینک مرد تو , مرغ بلاپرورد تو
ای گوشه‌ی دل خورد تو، ناخوانده مهمان تا کجا؟


از: خاقانی