صدایم که می کنی ...

"... سکوت که می کنی ..."

نگاهم كه ميكني ...

باران كه ميبارد ...

صداي نواختنت را مي شنوم ...



بر من بنواز ...

دلم بهانه ي ريختن مي خواهد ...



صدايم كه مي كني ... لبخند كه مي زني ...

ماه كامل مي شود ...

و هر چه سيب سرخ ... ميهمان نماز من بر قدقامت شانه هايت ...



بهانه كه مي گيري

دف مي نوازد بر دلم ...



گذر .. گذر .. از هر چه غير تو .. گذر ...



و گواهي بر رسالتت ... پاكي ات ... خدا يي ات ...



حي ... حي .. حي ...



تنها ذكر نام توست ...

که تنها رهايم نمي كند



كه مي گويدم ... من ... با تو ... تا آخر خدا ... خواهم آمد ...

بگو "ها " و بيا ...