اي شمس تبريزی بيا، در جانِ‌جان داری تو جا ... جان را نوا بخشا شها، جانانه شو، جانانه شو ... !/

▬▬▬▬▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬▬▬▬▬▬▬

حيلت رها کن عاشقا! ديوانه شو، ديوانه شو
وندر دل آتش درآ، پروانه شو، پروانه شو
هم خويش را بيگانه کن ، هم خانه را ويرانه کن
وآن گه بيا با عاشقان ، همخانه شو، همخانه شو
رو سينه را چون سينه ها، هفت آب شو از کينه ها
وآن گه شراب عشق را پيمانه شو، پيمانه شو
بايد که جمله جان شوي تا لايق جانان شوي
گر سوي مستان مي روي ، مستانه شو، مستانه شو
چون جان تو شد در هوا، ز افسانه شيرين ما
فاني شو و چون عاشقان ، افسانه شو، افسانه شو
قفلي بود ميل و هوا بنهاده بر دلهاي ما
مفتاح شو، مفتاح را دندانه شو، دندانه شو
گر چهره بنمايد صنم ، پر شو از او چون آينه
ور زلف بگشايد صنم ، رو شانه شو، رو شانه شو
شکرانه دادي عشق را از تحفه ها و مالها
هل مال را، خود را بده ، شکرانه شو شکرانه شو
اي شمس تبريزي بيا در جان جان داري تو جا
جان را نوا بخشا شها، جانانه شو، جانانه شو.

▬▬▬▬▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬▬▬▬▬▬▬