شاید نتونیم کسی رو پیدا کنیم که بعد از طلاق و شکست در زندگی مشترک دچار مشکلات عاطفی نشده باشه. مردی به خاطر مشکلاتی که با همسرش داشت بصورت توافقی از هم جدا شدند. اما بعد از طلاق یه مدتیه،که روحیه مناسبی نداره. به اقرار خودش؛ هنوز هم به عمق فاجعه بوجود اومده و گرفتاری های احتمالی آینده درک درستی پی نبرده. باید اضافه کنم که طلاق واقعه ای نیست که بشه، بهش به شکل مطلق و مجرد نگاه کرد و مثلا بگیم خانومها بیشتر متضرر میشن و از این حرفا ... اون مرد می گفت: من که از طرف خودم نگاه می کنم می بینم که به نظرم بیشتر ضرر کردم . همه چیزم رو از دست داده، می دونم. تنها پسرم و امید به اینده ای که با خوش باوری به یاس و نیستی مبدل شده. شخصیت کاری و موقعیت و آبروی شغلیم خدشه دار شد دوستانم اگه از این ماجرا خبردار بشن نمیدونم چه جوری بهم نگاه میکنن . و احتمالا باید از اونا هم طلاق بگیرم . مطمئنم که خانواده خودمم از این مسئله خیلی ناراحتن. نمی دونم با این واقعیت چطور کنار بیام؟