@محـــمد شاید همانگونه که ساکنان دریا پس از مدتی صدای امواج دریا را نشنیده می گیرند...! یا همانگونه که ساکنان کویر.. چشم بسته از کنار آن می گذرند...! همه ساکنان دنیا بی توجه به دنیا زندگی می کنند..شاید همین باشد علت روزمرگیهای هر روزمان...که نمیگذارد یادمان بماند دلی در سینه تنگمان می زند...! دلی که در انتظار عشقی ست ناب..بی هیچ بهانه ...در انتظارلبخندی از جنس امید ..! عزیز من .. !برای دوست داشتن دنبال بهانه نباش..عشق حقیقی فرصت نمی طلبد ..برای دوست داشتن ..دنبال چتر مشترک به بهانه باران! یا منتظر دستی سبز در پی شقایق های سرخ نباش.. دیگر باور کرده ام که می توان به سادگی ...در انتهای خارهای کوچک یک کاکتوس به غنچه‌ای زیبا رسید که با من از زندگی می گوید...!باوری از جنس همان غنچه...!