راستش را بخواهید دلمشغولی های زندگی روزانه نه ...حصارهایی که محکوم به سکوت میکنند ...دست میبندند.....امروز سکوت حلال ترین شرع مقدس شده ست ...شرعی که دین و مکتبش هنوز نمیشناسم ....اغراق نیست که بگویم هر گاه به مومنه گی این سکوت شرعی ِچنین شرع نوینی می اندیشم ...بغض راه گلوی بی نوای افکارم را میگیرد ...گویی گفتگو ..گویی گلایه ...گویی شکوه ..گویی اعتراض حتی بر نفس خود مرا میترساند .... اعتراف میکنم زیاد ترسیده ام ..برای همین قلمم افسار گسیخته میرود که فریاد بزند ...می رود که چاره های نیافته اش را اری حتی نیافته اش را شجاعت گفتن کند ..اما دستهایی بر دهان قلم نهاده اند که ...کوچک ..حقیر ..اقلی چون مرا میترساند ...چه برسد به ....