بگذار که این باغ درش گم شده باشد / گل‌های تَرَش، برگ و برش گم شده باشد / جز چشم به راهی به چه دل خوش کند این باغ / گر قاصدک نامه‌برش گم شده باشد / پیچیده شمیمت همه‌جا "ای تن بی‌سر" / چون شیشه‌ی عطری که درش گم شده باشد ... !

بگذار که این باغ درش گم شده باشد
گل‌های ترش برگ و برش گم شده باشد

جز چشم به راهی به چه دل خوش کند این باغ
گر قاصدک نامه‌برش گم شده باشد


باغ شب من کاش درش بسته بماند
ای کاش کلید سحرش گم شده باشد

بی‌اختر و ماه است دلم مثل کسی که
صندوقچه‌ی سیم و زرش گم شده باشد

شب تیره و تار است و بلا دیده و خاموش
انگار که قرص قمرش گم شده باشد

چاهی‌ست همه ناله و دشتی‌ست همه گرگ
خواب پدری که پسرش گم شده باشد

آن‌روز تو را یافتم افتاده و تنها
در هیبت نخلی که سرش گم شده باشد

پیچیده شمیمت همه‌جا ای تن بی‌سر
چون شیشه‌ی عطری که درش گم شده باشد
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
سعید بیابانکی