خیلی خوبه که آدم توی کاراش هیچگونه ریاکاری نداشته باشه ! نه توی محبتش نه تویِ بذل و بخشش نه تویِ حرف زدن و کمک کردنش به دیگری ... ولی تشخیص اینکه واقعا داری ریا میکنی یا از ته دل کاری و انجام میدی واسه آدم سخته خب ! واسه همین خیلی وقتا نمیدونی کاری و که انجام دادی واسه خدا بوده یا واسه مردم کسی نظر خاصی در این مورد نداره ؟

يعني كاري و كه داري واسه يه هدف ديگه اي انجام ميدي ولي تظاهر كني كه واسه يه هدف ديگه اي هستش يا واسه خداست در حاليكه اينطور نيست

وقتی کاری رو واسه مردم انجام بدی ینی واسه خدا انجام دادی مگر اینکه واسه جلب نظر مردم باشه که اون علاوه بر ریا نشونه ضعف شخصیته

یعنی‌ وانمود کنی‌ که داری کار درست و خیری انجام میدی در صورتی‌ که اینطور نباشه و فقط قصد انجام گناه در خفا رو داشته باشی‌ .

ینی مثلا آدم اگه یه کاری و بکنه که مثلا خدا خوشش بیاد و در کنارش از تعریف و تمجید بقیه خوشش بیاد اسمش ریاکاری نیست ؟

باید دید برای خوش امد کدومیک ما این کارو کردیم

مرسی از جوابتاتون .
حالا تو گروه احکام شرعی هم گذاشتم ببینم تو خودِ دین حرف خاصی در موردش زده یانه : )

ریا یعنی نشان دادن اعمال خیر به منظور مقام و منزلت در قلوب مردم...
ریا اقسام داره
یکیش سمعست "سُمعه" ..سمعه هم همون ریاست با این تفاوت که ریا نشان دادن اعمال به حاضران ِ ولی سمعه به گوش غایبان رساندن ِ..
قصد ریا درجاتی داره
1-بدترینش اونه که ریا کننده از عمل ِ خودش به هیچ وجه قصد امتثال امر الهی رُ نداره ، به طوری که اگر کسی اون رُ نبینه اون عمل رُ انجام نمیده.
2-مرتبه ی دوم اونه که قصد اصلی از انجام عمل خودنمایی باشه ولی در کنارش به پاداش الهی هم توجه داشته باشه.
3-مرتبه ی سوم اینه که خودنمایی و ثواب به یک اندازه در انسان ایجاد انگیزه بکنه،یعنی طوری که اگه یکی از این دو نباشه به عبادت یا انجام اون کار خیر برانگیخته نمیشه.
4-ضعیف ترین مرتبش اونه که قصد اطاعت خدا،اورا به عبادت وا میداره ولی قضد خودنمایی بهش نشاط ِ بیشتری میده.

سه مرتبه ی اول بی شک موجب بطلان عبادت میشن،در مورد چهارمی عده ای معتقد اند که عبادت رو باطل نمی کنه ولی از ثوابش کم می کنه،ولی #حق اونه که این مرتبه هم موجب بطلان بشه،چون قرآن کریم می فرماید: من کان یرجوا لقائ ربّه فلیعمل صالحا و لا یشرک بعبادة ربّه شیئا" کهف،110
هر کس به به دیدار پروردگارش امیدوار است، کار نیک انجام دهد و کسی را در عبادت پروردگارش شریک نسازد.
امام علی (ع) در مورد ریا می فرماید: در خلوت کسل می شود و در بین مردم به نشاط می آید.

ببخشید اینقدر طولانی شد ..خواستم کامل باشه تا جای سوالی نباشه
ان شاالله که کامل بوده باشه

مرسی عالی بود . مخصوصا طبقاتش رو که گفتی .
من خودم که دیشب یکم سرچ و اینا فقط همون حدیث حضرت علی رو پیدا کردم و چیز دیگه ای پیدا نکردم .
ولی بازم یه سوال پیش اومد
خب بالاخره هیچ کس فک نمیکنم باشه که از تشویق مردم بدش بیاد . حالا نه تو امر دینی تو هر چیزی . بالاخره آدم چون اجتماعی هست علاقه داره به اینکه تشویق بشه .
حالا مثلا اگه فردی اصلا از همون اول که کارش رو شروع کرده فقط واسه خدا بوده باشه و بعد با تشویق و تمجید مردم خوشحال بشه و حتی ناخوداگاه کمی به خودش مغرور بشه ( میگم ناخوداگاه چون بعد اون غرور رو میکشه تو خودش ) میخوام بگم اینم ریا به حساب میاد ؟ یا نه فقط وقتی ریا هست که از اول توی هدفش مقداری ناخالصی وجود داشته باشه ؟

ببخشید البته من اینقدر سوال میپرسم

احساس غرور از یه کار خوب که یه مبحث جدیدی رو باز میکنه اما در مورد ریا هم توضیحات دوستمون کامل بود یه حدیثی که در این مورد شنیدم و الان دقیقن خاطرم نیست در مورد بازگو کردن کارای خوب بود که وقتی به یه نفر کار خوبمونو میگیم از چشم خدا میفته و وقتی به دونفر میکیم اجرکارمون از اسمونا به زمین میاد و وقتی به بیشتر از دو نفر میگیم اون عملمونو تو سرمون میزنن

خواهش می کنم

نمی دونم تاحالا تو رفتار بزرگان دقیق شدی یا نه؟ مثلا بزرگانی مثل ِ آیت الله بهجت و علامه طباطبائی و امام خمینی و ... هنوزم که هنوزه کرامت هاشون بر ما پوشیدست!
البته ما در اون حد نیستیم که اگه واقعا هم در همون ابتدا کارمون رو با نیت الهی شروع کرده باشیم ولی اگه ناخواسته هم یکی فهمید و مارو تشویق کرد ، هیچ حسی درمون ایجادنشه، به قول تو اون ته تهای دلمون کمی خوشحال میشیم،هر چند بعدش از خودمون بدمون میاد ...خوب این از ازرش کارمون کم می کنه.
باید سعی کنیم رو خودمون کار کنیم دیگه ..سخته ولی ممکنه..چون اگه ممکن نبود عدالت خدا میرفت زیر سوال!

خیلی خوبه که چنین چیزهایی دغدغه ی توئه نگین ..راست می گم
ی پیشنهاد برات دارم ..من خودم امتحان کردم ،مفید بود...برای اینکه اهمیت و تشویق دیگران توی تو تاثیر گذار نباشه، سعی کن تو رفتاراشون دقیق نشی، راجع به اطرافیانت زیاد فکر نکنی، خودت رو خیلی وارد هر مسئله ای که به تو مربوط نمیشه نکنی"منظورم این نیست قطع رابطه کنی ها،اشتباه نشه"..این باعث میشه بیشتر به خودت بپردازی و سرت تو کار خودت باشه،اون وقت دیگه کم کمش تو خیلی از موارد مطمئنی که کاری که انجام دادی با چه هدفی بوده.

سوال پرسیدن که عیب نیست ... منم سوالی داشتم مزاحمت میشم

مرسی سعید خیلی حرفی که زدی قشنگ بود . خوشم اومد : ) همین حدیثی که گفتی و میگم .
مرسی ...

نه راستش اصلا خیلی در موردشون چیزی نمیدونم . سعی کردم مثلا زندگی نامه ی یه سری افراد بزرگ رو بخونم یا در موردشون بدونم مثه ابوسعید ابوالخیر ولی زیاد متاسفانه مطالعه ای نداشتم در مورد زندگیشون...

آره آخه میدونی من تو علوم اجتماعی هم یادمه میخوندم که انسان دوست داره توسط بقیه تایید بشه . و خب وقتی بقیه تشویقش میکنن نوعی تایید درش به وجود میاد . و به قول تو باید آدم رو خودش کار کنه .
منم متاسفانه جزو اون دسته از آدمهام که خواسته نا خواسته رو یه سری حرفای مردم حساسم . یکیش هم اینه که به نظرشون آدم بدی نیام! و واسه همین بدم نمیاد خوبی هایی که میکنم دیده بشه واسه همین خیلی دنبالش هستم که این اخلاقم رو کامل حذف کنم . خیلی هم رو خودم کار کردم و خب تا حدودی هم نتیجه داده ولی صد در صد نه
مرسی کاری و که گفتی حتما انجام میدم . به قولی باید بی خیال حرف مردم شد و آدم واسه خودش و خداش زندگی کنه . مرسی از راهنماییت عزیزم :* خیلی از حرفات استفاده کردم

در خدمتم اگه سوالی داشتی