کشور من کشوریست که ارمنی هایش سفره ی ابوالفضل می اندازند کشور من کشوریست که روشنفکرانش به دنبال اجرای دین واقعی اند کشور من کشوریست که مردمش در این توهم اند که از روحانیون تحصیل کرده در حوزه دین را بهتر درک می کنند کشور من کشوریست که جوانانش در پارتی ها از ترس اینکه مبادا به دام ماموران امر به معروف بیافتند زیر لب صلوات نذرشده زمزمه می کنند کشور من کشوریست که زنانش از حجاب متنفرند اما با چادرچاقچور دست به دامن ضریح امامزاده ی شهرشان می شوند کشور من کشوریست که پسران برای هم آغوشی با دوست دخترانشان ، نظر مرجع تقلیدشان را جویا می شوند کشور من کشوریست که مردمش ون یکاد به گردن دارند و راهی پاسارگاد می شوند کشور من کشوریست که مردمانش پای سفره ی هفت سینشان قرآن می گذارند در کشور من با نماد فروهر برای قتل شاهین ها نقشه میریزند کشور من کشور مردمان متضاد است نمی دانند از چه بیزارند و نمی دانند چه می خواهند