می نویسم برا تو... #دیـــدگاه

حالا تو هي بگو مردها پررو مي شوند

زن بايد سنگين رنگين باشد

بايد بيايند منت زن را بكشند

من مي گويم زن اگر زن باشد

بايد بشود روي عاشقيش حساب كرد

كه بايد عاشقي كردن بلد باشد

كه جا نزند

كه جا نماند...جا نگذارد...

هي فكر نكند به اين چيزهايي كه

عمري در گوشش خوانده اند كه زن ناز و مرد نياز

كه بداند ، مرد هم آدم است

گاهي بايد لوسش كرد

گاهي بايد نازش را كشيد

و گاهي بايد به پايش صبر كرد

من مي گويم زن اگر زن باشد از دوستت دارم گفتن نمي ترسد

تو مي گويي خوش به حال زني كه عاشق مردي نباشد

بگذار دنبالت بدوند!

و من نمي فهمم اينكه داري ازش حرف مي زني

زندگي است يا مسابقه اسب دواني!

نمي فهمم چرا هيچكس برنمي دارد بنويسد از مَردها

از چشم ها و شانه ها ودستهايشان

از آغوششان ،از عطر تنشان از صدايشان

پررو مي شوند؟خوب بشوند...

مگر خود ما با هر دوستت دارمي تا آسمان نرفته ايم؟

مگر ما به اتكاء همين دست ها ،همين نگاه ها

همين آغوش ها ،در بزنگاههاي زندگي سرپا نمانده ايم؟

من راز اين دوست داشتن هاي پنهاني را نمي فهمم

من نمي فههم زن بودن با سنگين رنگين بودن

با سكوت

با انفعال چه ارتباطي دارد؟!؟

من بلد نيستم در سايه دوست داشته باشم

من مي خواهم خواستنم گوش فلك را كر كند

من مي خواهم مَردَم حتي اگر مردِ من هم نبود!

دلش غَنج بزند از اينكه بداند جايي زني دوستش دارد

من مي خواهم زن باشم

بگذار همه دنيا بدانند

مَردي اين حوالي

...دوستت دارم هاي مرا با خود مي برد...



پ ن:این پستم هیچ مخاطب خاصی نداره...همینطوری از متنش خوشم اومد گذاشتم وگرنه مردای این دوره زمونه لیاقت هیچی رو ندارن چه برسه به اینکه بهشون بگی دوستت دارم یا دلم برات تنگ شده در واقع ظرفیتشو ندارن ببینن یکی داره غرورش رو میذاره زیر پا بهشون میگه دوستت دارم چون ظرفیت ندارن میذارن به حساب اینکه داری گدایی محبت ازشون میکنی ...