@♥♥ دنيا ♥♥ شــايـد روزي بـيـايـد... کـه حـال ِ مـن هـم خـوب شــــود....! زمـيـن خـوب شــــود.. هـوا خـوب شـــــود... “بـــاران “خـوب شـــود.. عــــشـــق خـوب شــــود... و تـــــو خـوب ِ مــــن شـــوي... و مــــن خـوب شــــوم...

گاهی دلم می خواهد همه چیز تار و خاکستری نباشد ...

سفید باشد... یا حداقل آبی...

گوش هایم را بگیرم و آرام آرام پیش روم...

دلم یک حس سرد می خواهد...

مثل وقتی که سرت را زیر آب می کنی و همه چیز در کندی زمان

و آبی مکان پیش می رود...

آرام آرام...

دلم آرامش می خواهد...

تمام آنچه که از زندگی میخواهم ؛

یک غروب پنجشنبه پاییزی ست ...

با پنجره ای رو به درخت ها ...

و هوای ملس و مرموز مهر ،

با یک فنجان چایی تازه دم

با موسیقی دلخواه ،

و خیالی که از بابت تو سخت سخت آسوده است !!

دســــــتم بـــه آرزوهـــایـــم نـمـی رســــــد
آرزوهـــــایـــــم بســــــیار دورنــــد
ولـی درخت سبز صبرم می گوید
امیدی هست ... خدایی هسـت
این بار برای رسیدن به آرزوهایم یک صندلی زیر پایم می گذارم
شاید این بار دستم به آرزوهایم برسد

صبح بی‌تو رنگ بعد از ظهر یک آدینه دارد

بی‌‌تو حتی مهربانی حالتی از کینه دارد

بی‌تو می‌گویند تعطیل است کار عشقبازی

عشق اما کی خبر از شنبه و آدینه دارد . . .

دنبال نیمه گمشدتون نگردید

خــــدا بـعـضـی هـارو لـنـگـه بـه لـنـگـه آفـــریـده . . .!

چه سخت است،
تشییع عشق بر روی شانه های فراموشی ،
و دل سپردن به قبرستان جدایی ،
وقتی که میدانی پنج شنبه ای نیست ،
تا رهگذری ،
بر بی کسی ات فاتحه ای بخواند…

آهای نیمکت ها !!! بیهوده نشسته اید …

آنکه باید می آمد رفت !

همیشه باید کسی باشد
تا بغض‌هایت را قبل از لرزیدن چانه‌ات بفهمد
باید کسی باشد … …
که وقتی صدایت لرزید بفهمد
که اگر سکوت کردی، بفهمد …
کسی باشد که اگر بهانه‌گیر شدی بفهمد
کسی باشد که اگر سردرد را بهانه آوردی برای رفتن و نبودن بفهمد
به توجهش احتیاج داری
بفهمد که درد داری که زندگی درد دارد که دلگیری
بفهمد که دلت برای چیزهای کوچکش تنگ شده است
.
.
.
همیشه باید کسی باشد همیشه…!

کم سرمایه*ای نیست داشتن آدم*هایی که حالت را بپرسند
از آن بهتر داشتنِ آدم*هایی است که
بتوانی در جواب احوال*پرسی*هایشان بگویی :
“خوب نیستم . . .

چند وقتیست هر چه می گـــــردم

هیــــچ حرفــــی بهتـــر از سکوت پیدا نمی کنم ...

نگـــــاهم امـــا ...

گـــــاهی حـــرف مـــی زند گاهی فــــریاد می کشد...

و مــــن همیشه به دنبال کســـی می گردم

که بفهمــــد یک نگـــاه خستـــــه چه می خواهــــد بگوید ..

تمام آنچه که از زندگی می خواهم ؛
یک غـــروب پنجشنبــــه پـــاییـــزی ســــت . . .
بــــا پنجـــره ای رو بــــه درختهـــا...
و هــــوای ملــــس و مـــرمـــوز مهــــر ،
بــــا یک فنجـــان چــــای تـــازه دم
بــــا موسیقــــی دلـــــخواه ،
و خیالــــی کـــه از بـــابت تــــو سخــــت سخــــت آســــوده اســــت !!

مـَن ...

بـا تـمـام ِ ڪــنار "او" بـوבن هـایـت ڪـنـار مـے آیـَم . .

مَـحـض ِ رضـاے خــבآ

حَـבاقّـل دَسـت از سَـر خـوابــ ــآم بـرבار...

لـعـنـتـے . . .

يادش بخيـــــر

يه زماني دروغ گو دشمن خــــــــدا بود....