@سید کمال بگذار غرورم در تمام کوچه پس کوچه های این شهر هر روز بدون تو بشکند... من تنهایی ام را بعد از تو به هیچ کس حواله نخواهم داد ...

هزاران دستـــــــ به سویم دراز شود !!!
پــــــــس خواهم زد…
تنــــــــــها …
تمنای دستان تـــــــــــو را دارم …

میدونی بهشتـــــــــــ کجاستـــــــــ؟؟

یه فضای چند وجب در چند وجب...

بین بازوهای کسی که دوسش داری...!!

دنبال کسی میگردم که
توی بهار که زنگ بزنم بگم: میای بریم زیر این رگبار قدم بزنیم؟
در جوابم فقط بگه: نیم ساعت دیگه کجا باشم...
توی تابستون بدون هیچ دلیل بگم: میای بریم قدم بزنیم؟
فقط بگه: ناهار اونجایی که من میگم
توی پاییز بدون هیچ دلیل بگم: میای صدای برگارو در بیاریم خش خش صدا بدن؟
فقط بگه: دوربینتم بیار
توی زمستون بدون هیچ دلیل بگم بریم برف بازی؟
در جوابم بدون مکث بگه : یه جفت دستکش میارم فقط . یه لنگه من یه لنگه تو...
سر اینکه دستای گره شدمون توی جیب کی باشه بعدا تصمیم میگیریم

مــا بــهـــم نــرســـیــدیــم . . .

امّا بهترين غــريـبــه اتــــــ مي مانم

که تـــــو را

هميشه دوســـــتــــــــ خـــــواهــــد داشـــــت . . .

فقط با سایه ی خودم خوب میتوانم حرف بزنم
اوست که مرا وادار به حرف زدن می کند
فقط او میتواند مرا بشناسد ، او حتماً می فهمد …
می خواهم عصاره ، نه ، شراب تلخ زندگی خودم را
چکه چکه در گلوی خشک سایه ام چکانیده به او بگویم:

” ایــن زنـــــدگــــی ِ مـن اســت

کسی که قدم میزند...


چه کسی میداند...


که برمیگردد...


یا میرود...؟


کسی که قدم میزند...


تنهاست...!

جـــــدا که شدیم…
هر دو به یک احســـاس رسیدیم
تو به “فراغـــــــــــت”
من به “فراقــــــــــــت”
یک حرف که مهم نیست….
.

آشق..!!

از این به بعد اینگونه بنویسید...

چون همیشه سرش کلاه رفته استــــــــ...!!