چقدر سخته تو چشای کسی که تموم عشقتو ازت دزدید و به جاش یک زخم همیشگی به قلبت هدیه داد زل بزنی به جای اینکه لبریز کینه و نفرت بشی حس کنی که هنوزم دوسش داری. چقدر سخته دلت بخواد سرتو باز به دیواری تکیه بدی که یک بار زیر آواره غرورش همه ی وجودت له شده چقدر سخته تو خیالت ساعت ها باهاش حرف بزنی اما وقتی دیدیش هیچی جز سلام نتونی بگی چه قدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه هایه اشک گونه هایت را خیس کند اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه که هنوزم دوسش داری چقدر سخته گل آرزو های تو تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودتو بشکنی آنوقت زیر لب بگی گل من باغچه نو مبارک